من راز آن ترانه ام که در میان دشت، با نسیم صبح گاه؛ گلبرگهای یک شقایق ، یک بنفشه و یا یک لاله را می شکوفاند و عطر خوب زندگی، امید و شادمانی را در زمین می پراکند.
من آغاز آوازم یا آواز آغاز؟ نمیدانم
من گم گشته خویش ام یا گم گشته در خویش ام؟ نمیدانم
دو دست عاشقی دارم و یک رویای پر باور
که می خواند مرا تا دور- به یکتا خالق زیبایی و داور
دو دست عاشقی دارم که می کاود ز هر خاکی
گل شیدایی و شبنم
گل نیلوفری، مریم- گل نیلوفری، مرهم
