بر شاخه بلندی از باغ مهربانی ایستاده ام و می خواهم تا دستم به آسمان برسد. مانند همه درختان باغ مهربانی، ریشه در زمین دارم و سر بر آسمان. سرفرازم و مغرور، زیبا هستم و پر طراوت همچون نور و روشنایی و همچون مهراوه های یک دوست بر سرانگشتان پرهیاهویی که همواره زندگی را در تارو پود پارچه ها با سوزن ونخ و با مهارتی شگفت انگیز می نشاند و تاریخ هنر سرزمینش را رقم …