گل رزی بر لباسم می دوزم و همه شادی هایم را با تو قسمت می کنم تا با هم به استقبال زیبایی هایی برویم که روح و جان را صیقل بخشد و تلاوتی باشد از آیه های مهربانی در این جهان خاکی. گل هایی که دوخته ام، هجای ثانیه هایی است که زندگی کرده ام و می خواهم تا همیشه و همیشه بماند. ….. و این راز جاودانگی هنر و هنرمند، در هر سرزمینی است. …